IDEA

IDEA

Pomysł stworzenia strony internetowej autyzmrelacyjnie.pl powstał zarówno z potrzeby serca, jak i rozumu. Od kilku lat wnikliwie przyglądam się wynikom badań nad skutecznością stosowania różnych metod w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu (ASD). Interesuję się głównie tym, co łączy te podejścia. Z pasją i zaangażowaniem poszukuję czynników, które można uznać za ”leczące”, czyli takie, które pozwolą osobom ze spektrum w pełni korzystać ze swojego potencjału i zasobów. Bliskie mi jest myślenie humanistyczne, które zakłada, iż każdy z nas w jakimś obszarze potrzebuje wsparcia i każdy, przy niewielkiej pomocy, może nauczyć radzić sobie z własnymi ograniczeniami i żyć pełnią swoich możliwości. W pracy badawczej zależy mi przede wszystkim na tym, aby analizując niekiedy całkiem odmienne ujęcia i paradygmaty, znajdować dla nich wspólny „meta-język”, tj. wyławiać te elementy, które się we wszystkich (lub prawie wszystkich) powtarzają, dzięki czemu można zakładać, że są najbardziej terapeutycznie wartościowe.

W swoich poszukiwaniach staram się nie negować żadnych źródeł wiedzy, korzystam więc z doniesień psychologów, lekarzy, filozofów i przedstawicieli wielu innych nauk. Wartością dla mnie jest możliwość integrowania tego, co pozornie wydaje się przeciwstawne, odległe lub niespójne. Wieloletnie zapoznawanie się z różnymi teoriami przekonało mnie bowiem, że proponowane przez poszczególnych autorów opisy dotyczą często tych samych procesów zachodzących w człowieku i/lub świecie, których liczba jest skończona i ograniczona. I choć w wyjaśnianiu obserwowanych zjawisk autorzy posługują się często odmiennym słownikiem, odmiennymi narzędziami – a wielość i zróżnicowanie tych narzędzi, świadcząca o ludzkiej kreatywności, zwykle zdumiewa – to jednak nieustająco, jak się wydaje, „mówią” oni o tym samym.

Jak dotychczas, jednym (być może jedynym) z głównych czynników leczących, który wysunął się na pierwszy plan prawie w każdej analizowanej przeze mnie propozycji terapeutycznej była relacja. Rozumiana w kontekście terapeutycznym jako więź z osobą, z którą wchodzimy w kontakt w celu pomocy jej w przezwyciężeniu przeżywanego cierpienia i pełnego doświadczania siebie, relacja stała się osią moich dalszych poszukiwań oraz głównym przedmiotem zainteresowania zarówno badawczego, jak i klinicznego. Relacji, jako priorytetowej w terapii dzieci z trudnościami w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktów z innymi ludźmi, poświęcona jest więc niniejsza strona.

Idea stworzenia strony dedykowanej relacji nie mogła zaistnieć bez wsparcia mentorów, zarówno osób fizycznych, jak i organizacji, które uwierzyły w wartość tego typu działań. Broszura „Autyzm relacyjnie” powstała najpierw jako efekt projektu badawczego „Klasyczne i nieklasyczne psychoanalityczne ujęcia zaburzeń ze spektrum autyzmu” finansowanego przez Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychoanalitycznej, realizowanego w okresie lipiec 2016-marzec 2017. Dzięki tym funduszom mogłam zgłębić literaturę poświęconą tradycyjnym i nowoczesnym ujęciom spektrum autyzmu, a także konsultować się z jedną z bardziej znanych terapeutek dziecięcych, panią Anne Alvarez. W mojej pracy klinicznej nieustająco wspierała mnie pani Anna Faber, superwizorka, psychoterapautka psychoanalityczna, działaczka społeczna. Za intensywne dyskusje nad istotą i rozumieniem spektrum autyzmu jestem zaś bardzo wdzięczna pani Ani Janiak, prezesce Fundacji Fiona i Spółdzielni Socjalnej Furia, która wraz ze swoim synem Jerzym jest twórczynią graficznej szaty projektu.

Na aktualny kształt moich rozważań wpłynęło jeszcze wiele innych, ważnych osób i doświadczeń. Z pewnością nie sposób pominąć lat studiów doktoranckich na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, które ukształtowały moją postawę badawczą i utwierdziły w tym, że warto niekiedy zaryzykować idąc „pod prąd”, by robić to, w co naprawdę się wierzy. W wieloletnim porządkowaniu myśli i emocji bardzo pomogła mi pani Iwona Jóźwiak, której za te długie i liczne godziny pogłębionych, niekiedy bardzo trudnych rozmów, również dziękuję. Niedawnym, niezwykle intensywnym doświadczeniem badawczym była możliwość realizowania projektu „Autyzm relacyjnie” w ramach Inkubatora WINS (Wielkopolskich Innowacji Społecznych). Efekty projektu w postaci przewodnika metodycznego oraz programu szkolenia znajdują się w Czytelni. O projekcie szerzej przeczytać można również w ramach prowadzonego przeze mnie Bloga.

Mam nadzieję, że przygotowane teksty i opracowania staną się impulsem do dalszych rozmyślań oraz wspólnej dyskusji nad tym, co i w jaki sposób robić, aby dzieciom z ASD skutecznie pomagać. Chciałabym, aby autyzmrelacyjnie.pl była żywą, dynamicznie zmieniającą się i rozwijającą stroną – miejscem, które tętni życiem i inspiruje. Stąd też wszystkie osoby zainteresowane jej współtworzeniem, czy innego typu współpracą, zapraszam do kontaktu. Mam nadzieję, że niniejszy projekt będzie początkiem długiej i kolorowej terapeutycznej podróży.

Z życzeniami dobrej lektury,

Paulina Gołaska